برطرف کننده مشکلات پوستی

پسوریازیس نوعی بیماری پوستی خود ایمنی شایع است که می‌تواند موجب خارش و التهابات دردناک شود. در مطالعاتی مشخص شد که استفاده موضعی از روغن سیاه دانه بر روی پوست باعث افزایش محافظت از پوست در برابر آسیب‌های اشعه آفتاب، آلودگی‌های محیطی و کاهش علائم پسوریازیس می‌شود. در مطالعات متعدد دیگری مشاهده شد که استفاده موضعی و خوراکی از روغن سیاه دانه این اثر را بیشتر می‌کند. در بسیاری از این مطالعات، مشخص شده است که روغن سیاه دانه به صورت موضعی در درمان آکنه ولگاریس خفیف یا متوسط مؤثر است و التهاب و ضایعه‌های پوستی را تا حدودی از بین می‌برد. علاوه بر این مشخص شده است که عوارض جانبی آن نسبت به سایر داروها و محصولات شیمیایی بسیار کمتر است.

کنترل دیابت و تقویت گوارش

روغن سیاه دانه ممکن است خواص ضد دیابتی داشته باشد و سطح قند خون را بهبود بخشد. مطالعات انجام شده در این زمینه نشان می‌دهد که این روغن ممکن است به کاهش گلوکز خون، هموگلوبین و مقاومت به انسولین در فرد کمک بسزایی داشته باشد. خواص ضد‌التهابی موجود در روغن سیاه دانه همچنین ممکن است به کاهش و تسکین علائم آزار دهنده گوارشی مانند سوء‌هاضمه، حالت تهوع، اتساع شکم، نفخ، استفراغ، اسهال یا یبوست کمک کند.

کنترل فشار خون

روغن سیاه دانه می‌تواند به کاهش فشار خون در افرادی که دارای فشار خون بالا هستند کمک کند. تحقیقات انجام شده بر تعدادی از افراد که دارای فشارخون بالا بوده و روغن سیاه دانه برای آن‌ها تجویز شده بود، به مرور نشان‌دهنده کاهش فشارخون سیستولیک و دیاستولیک در بین این افراد بود.

جلوگیری و درمان سرطان

مطالعات انجام شده بر مصرف روغن سیاه دانه نشان داده است که تیموکینون موجود در این روغن می‌تواند بر مرگ برنامه‌ریزی شده سلولی در چندین نوع سلول سرطانی تأثیر بگذارد. این تأثیرات بر روی انواع سرطان‌ها شامل سرطان مغز، لوسمی و سلول‌های سرطان سینه می‌تواند باشد.

 درمان ناباروری

تحقیقات و مطالعات در مردان مبتلا به اسپرم غیرطبیعی و ناباروری مشخص شده است که روغن سیاه دانه ممکن است حرکت اسپرم را بهبود بخشد و تعداد اسپرم و حجم منی را افزایش دهد.

 تقویت عملکرد کبد و کلیه

خواص آنتی اکسیدانی موجود در روغن سیاه دانه می‌تواند اثر محافظتی قوی بر روی کبد و کلیه‌ها داشته باشد. مکانیسم‌های متعددی وجود دارد که ممکن است در این زمینه تأثیر‌گذار باشند. مصرف این روغن به دلیل وجود تیموکینون در آن به نظر می‌رسد کاهش سطح استرس اکسیداتیو، که عدم تعادل رادیکال‌های آزاد و آنتی اکسیدان‌ها در بدن است را به دنبال دارد.